به‌ هر‌ حال

یک به‌هرحالِ چهار ساله!

پنجشنبه, ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ۰۶:۲۲ ب.ظ

امروز برای من از دو جهت روز مهمیه. از یه طرف روز وبلاگستان فارسی رو داریم و از طرف دیگه سالروز شروع به کار این وبلاگ! درباره‌ی اولی سال‌های قبل توضیح زیاد دادم. گفتم که شروع همه چیز از این پست بود، توی "وبلاگ اصلاً یعنی چه؟" از نوشتن خودم گفتم و توی "تیشه بر ریشه‌ی وبلاگستان فارسی" توضیح دادم که چرا نباید وبلاگمون رو روی تلگرام و اینستاگرام بنا کنیم. تو حیطه‌ی این موضوع حرف برای گفتن زیاد هست ولی خب هرچیزی از یه حدی بیشتر بشه عن ماجرا در میاد. برای همین فقط به لینک دادن به پست سال‌های قبلم و گفتن این جمله بسنده میکنم که برای قدرت گرفتن دوباره‌ی وبلاگستان فارسی و نیفتادنش دست آن سایرین، فقط باید نوشت و گفت و آگاه کرد!

اما این وبلاگ [که تنها وبلاگم نیست اما عزیزترینشونه!] امروز چهار ساله شد. از 16 شهریور 1392 تا همین روز و همین ماه از سال 1396. از روزی که کم‌کم داشتم از رسیدن ایمیل دعوت‌نامه‌ی بیان ناامید میشدم و اومدنش طوری هیجان‌زده‌م کرد که به محض اینکه فرصت کردم وبلاگمو ثبت کردم -انگار اگر دیر میجنبیدم منصرف میشدن و دعوت‌نامه رو پس میگرفتن!- ، تا امروز که بعد از چهار سال تلاش برای حفظ اصالت این وبلاگ دوباره پشت لپتاپ نشستم تا گذشته رو ورق بزنم. از روزی که این پست ارسال شد، تا امروز که دارم این نوشته رو مینویسم. 

طی این مدت چیزای زیادی به من گذشت و تلاشم بر این بود که از هر اتفاق مهم یه نشونه‌ی هرچند کوچیک توی این وبلاگ جا بذارم. منظورم از اصالت هم همینه. توی این مورد معنی اصالت برای من، معنا داشتنه. یعنی تلاش کردم که تا جای ممکن صفحه‌های این وبلاگ رو از چرت و پرت نویسی دور نگه دارم. البته منظورم مدل پستایی که تو صفحه‌ی #جفنگیات میفرستم نیست، همونا هم هرکدوم برام یه چیزی رو زنده میکنن، شاید یکی از دلایل اهمیت این وبلاگ برای من همین باشه که تا جای ممکن از هرزنویسی دور نگهش داشتم، لااقل از نظر خودم، و هر پستی رو که رندوم هم باز کنم یه خاطره‌ی تلخ یا شیرین کوبیده میشه تو صورتم! 

از این وبلاگ که بگذرم، میخوام درباره‌ی سیستم بیان صحبت کنم. قبلاً گفته بودم که بیان باعث شد من از مهاجرت کامل به سیستمای خارجی صرف نظر کنم و بار و بندیلمو همینجا باز کنم. اوایل تنها دلیل این اتفاق امکانات و پشتیبانی خیلی خوبی بود که داشت. یه تیم کوچیک با کارهای بزرگ و ایده‌های بزرگ‌تر! اما اون موقعا اتمسفر بیان برای من -اگه نگم اذیت کننده بود- جذاب نبود. همین الآن هم حجم زیادی از فضای بیان رو وبلاگ‌های ارزشی و مذهبی تشکیل میدن ولی اون موقع اکثریت قاطع این سرویس از این مدل وبلاگا تشکیل شده بود. من مشکلی با وبلاگ‌نویسی ارزشی ندارم و اتفاقاً خیلی هم خوبه که یه فرد مذهبی یا کلاً هر فردی با هر عقیده‌ای بتونه بیاد و نظراتش رو رو با کار فرهنگی بیان کنه. ولی بالاتر هم گفتم که هرچیزی که از یه حدی بیشتر بشه چه اتفاقی میفته! یکی از خاصیت‌های وبلاگ‌نویسی اینه که آدم توی محیطی بنویسه که تعدادی هم فاز و هم بیان خودش هم اونجا باشن؛ و با توجه به اینکه من اینجا زیاد تو فاز نوشتن عقیدتی و خصوصاً مذهبی نیستم توی اون محیط خیلی راحت نبودم. 

اما گذر زمان و خصوصاً شرایطی که برای بلاگفا پیش اومد و باعث سرازیر شدن نویسنده‌های اون به بیان شد، یه نقطه‌ی عطف برای این سیستم بود که طی اون تعادل نسبتاً خوبی توی سبک وبلاگ‌ها برقرار شد. از بین نویسنده‌هایی که مهاجرت کرده بودن افراد خیلی قوی‌ای پیدا شدن که سطح نگارش رو به شکل لذت‌بخشی بالا بردن. این مساله باز توی ماه‌های اول حماسه‌ی بلاگفا کمتر خودشو نشون میداد، ولی به عقیده‌ی من اون ماجرا خواه ناخواه باعث یه جریان سازی شد که طی اون هنوز هم نویسنده‌های قوی‌ای دارن سر بر میارن و تعدادشون بیشتر و بیشتر میشه. این اواخر که بعد از یه مدت دوری طبق عادت قبلیم شروع کردم به گشت و گذار توی وبلاگای جدید و قدیم، به تعداد زیادی نویسنده‌ی خیلی خوب برخوردم که ساعت‌ها میشه بدون خستگی پای نوشته‌هاشون نشست و خوند و لذت برد. این اتفاق خیلی خوبیه و باعث میشه آینده‌ی خیلی روشنی برای بیان و کلاً فضای وبلاگ ایران به ذهن آدم بیاد. خدا رو چه دیدی! شاید چندین سال بعد تیتر یه مقاله‌ی تحلیلی، تاثیر این برهه‌ی زمانی توی اوج گرفتن دوباره‌ی وبلاگ‌نویسی توی ایران باشه. 

دلیل تاکید من روی مهم بودن وبلاگ توی فضای مجازی واضحه. خوندن، مهم و تاثیر گذاره و نوشتن از اون هم بیشتر. وبلاگ تقریباً تنها چیزیه که میتونه به بهترین شکل این مسائل رو توی جامعه رواج بده و تنها مفهومیه که اگر بهش بها داده بشه توان ایستادن جلوی بخش مضر فرهنگ تلگرامی و اینستاگرامی رو داره؛ که با تبر به جون ریشه‌ی فرهنگ جامعه افتادن و دارن وضعش رو از قبل هم خراب‌تر میکنن. [من با تلگرام و اینستاگرام مشکلی ندارم و خودم هم ازشون استفاده میکنم. منظورم یه طیف خاص اتفاقاتیه که این مدل شبکه‌ها باعثش شدن و توی پست سال قبلم توضیحش دادم.] وبلاگ به دنبال خودش کتابخونی میاره، تفکر میاره، نقادی میاره و ده‌ها چیز دیگه هر هرکدوم هرقدر هم کوچیک باشن، نهایتاً تاثیر بزرگی روی بدنه‌ی فکری جامعه میذارن و اون رو به جلو هل میدن.

در نهایت هم باز برگردم به همین وبلاگ. اینجا در برابر خیل بزرگ وبلاگ‌های خوبی که دارن فعالیت میکنن بیش از حد کوچیکه. ولی خب برام ارزش معنوی بالایی داره. خودم از همه بیشتر بخاطر کم آپدیت کردنش از خودم شاکی‌ام و واقعاً دوست دارم به اون سطح فعالیتی که تو ذهنم دارم برسونمش. ولی متاسفانه این قضیه شرایط زیادی رو میطلبه که بیشترشون فکری هستن و تا وقتی حس نکنم واقعاً وقتشه نمیتونم سمتش برم. امیدوارم تو این سال جدید وبلاگم بتونم بیشتر از قبل بنویسم تا هم خودم حس رضایت بیشتری داشته باشم و هم نظرات اون دوستانی که بهم لطف دارن رو بیشتر از قبل توی کامنت‌ها ببینم. ولی شما بنویسین! من هرقدر هم کم بنویسم، در عوضش زیاد میخونم و خیلی وقتا پیش میاد که ساعت‌ها توی نوشته‌های وبلاگای مختلف غرق میشم. زیاد بنویسین و دیگران رو هم به نوشتن ترغیب کنید! [ حق دارین الآن بگین تو کی باشی که بگی ما چیکار کنیم! ولی خب دیگه! D: ]

به امید روزهای بهتر و پربارتر ! ..

  فکر نمیکنم بیشتر از این نوشتن کمکی بکنه. فقط امیدوارم این روند خوبی که گفتم ادامه پیدا کنه و به یه اوج قبل از سقوطِ دوباره تبدیل نشه!

 

Persian Blog's Day 96

۷ ۰
۲۱ دیدگاه
| اشتراک‌گذاری‌: به اشتراک بگذاریم به اشتراک بگذاریم به اشتراک بگذاریم به اشتراک بگذاریم به اشتراک بگذاریم به اشتراک بگذاریم

این مطلب با برچسب‌های, Persian Blogs Day, اینستاگرام, به هر حال, تلگرام, روز وبلاگستان فارسی, وبلاگ, وبلاگستان فارسی, وبلاگنویسی در تاریخ پنجشنبه, ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ۰۶:۲۲ ب.ظ، توسط سُر. واو. شین منتشر شده است.
  • شایان

    ۱۶ شهریور ۹۶ ، ۲۳:۵۳ وب سایت

    تولد بلاگت مبارک :D
    ماچ ماچ

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۱:۵۲

    مرسی :)))

  • الی .

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۰:۰۱ وب سایت

    اتفاقا بیان هم امکاناتشو بیشتر کرد! :)

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۱:۵۲

    آره الآن دیدم. جالبن D: 

  • Pary darya

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۲:۴۸ وب سایت

    (('':تولدوبتون مبارک

    صدسالگیشو جشن بگیریم ایشالا:دی
    ((-:من خودمم به شخصه زیاد پست میزاشتم قبلا الان دچار وب زدگی خاصی شدم 
    ولی خب شماهم سعی کنین بیشتر بنویسین

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۲:۵۳

    خیلی ممنون :)) آره وضع ناجوریه کلاً. چشم D: 

  • مترسک ‌‌

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۹:۱۲ وب سایت

    اعتراف می‌کنم از جمله دلایلی که هنوز فضای وبلاگستان علی‌رغم تمام مشکلاتش برام جذابه، وبلاگ خودته؛ ممکنه خیلی وقتا کامنت نذارم و بی‌سروصدا باشم اما همه پستات رو می‌خونم و بهشون فکر می‌کنم و جداً میگم، بدون اغراق لذت می‌برم... مبارکت باشه ;)

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۳

    ممنون عزیزم خیلی لطف داری واقعاً D: 

  • فاطمه .ح

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۹:۲۳ وب سایت

    تبریک می‌گم

    خیلی خوشحال شدم

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۳

    خیلی ممنون (;

  • رحیم فلاحتی

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۰۹:۵۴ وب سایت

    پاینده و برقرار باشید :-)

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۵

    مرسی شمام همینطور (:

  • فروردین دخت

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۱۴:۳۸ وب سایت

    سلام...مبارک باشه تولد وبتون :)

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۶

    خیلی ممنون D: 

  • فِ. شین.

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۰۱ وب سایت

    تبریکات فراوان (:

  • سُر. واو. شین

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۷

    تشکرات فراوان D: 

  • زمر 53

    ۱۷ شهریور ۹۶ ، ۲۳:۰۴ وب سایت

    عهههههههههه

    دمت گرم اقا
    خیلی خوبه
    افرین افرین
    موفق باشی
    وبلاگت پر بار

  • سُر. واو. شین

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۰۱:۵۵

    قربونت داداش مرسی D: 

  • بهــ ــار..

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۲:۰۲ وب سایت

    تولدش مبارک :-"

    یه یک سال و هشت ماهی بزرگ‌تره از وبلاگ اصلی‌ـه من :-" :)))

  • سُر. واو. شین

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۶:۱۸

    پیر شده دیگه :))

  • فِ. شین.

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۲:۵۴ وب سایت

    آیدین کو پس؟؟؟ D:

  • سُر. واو. شین

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۶:۱۹

    بذا تا نیومده بریـنه به حیثیتم یکم کاسبی کنم داداش :))

  • jey

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۳:۳۶

     تولد وبلاگت مبارک
    آفرین سعی کن که بیشتر بیای و پست بذاری
    خسته شدم از بس اومدم سر زدم همون پست قبلی بود:))
    موفق باشی

  • سُر. واو. شین

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۶:۱۹

    تلاش میکنم حتماً. ممنون D: 

  • جوانه

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۴:۴۲

    تولد " ب هر حال ، انتهای خیابان هفدهم ، ب هرحال " مبارک :))

  • سُر. واو. شین

    ۱۸ شهریور ۹۶ ، ۱۶:۱۹

    مرسی :))

  • آیدین

    ۱۹ شهریور ۹۶ ، ۱۱:۱۲

    ولی اساسا اینطور نمیشه برادر من :| شما سالی 4 تا مطلب میذاری که عملا 40% حاوی این پیام هست که میخوای بیشتر مطلب بذاری ولی نمیشه :| 


    بعد تو همون 4تا مطلب باز یکیش عملا یه همچین مطلبی اِ که در مورد اینکه چرا فعالیت در این عرصه کم و غیر تخصصی شده هست . یعنی شما تقریبا هر 5تا پست که میذاری قبلش و بعدش داری در مورد فضای از دست رفته و آرمان های معدوم شده ی وبلاگ نویسی فارسی حرف میزنی با اینکه فاصله بینشون قریب به یک سال هست و این وضع رو بدتر میکنه :| 

    وبلاگ نویسی فارسی انگیزه میخواد و دیده شدن ، ضمن اینکه البته من جهت حفظ آبروی جامعه پزشکی مخالف دیدن شدن شخص شما هستم ، باید عرض کنم که تا وقتی که وبلاگ نویس رو فقط یه وبلاگ نویس دیگه ببینه و پست های بلاگ بشه خاطره بازی و خاطره نویسی هیچ پیشرفتی در این پَستی اتفاق نمیوفته :| شما پُستی که مینویسی نه همش ، ولی باید محتوایی باشه که حاصل تعقل و تفکر باشه و حداقل درش اندیشه ی خاص خودت نمایان باشه ، نه نگارش خاص خودت ، برگردی به پست های خودت و کسایی که ستایششون میکنی نگاه کنی عموما برمیگرده به اتفاقات و رویداد ها و خیلی بخواد دیگه این نباشه میشه بیان احساسات درونی و چسناله و نقد و تعریف و معرفی چیزی ، البته نه از جنبه ی بررسی که اگر جنبه ی بررسی وجود داشت بیشتر قابل هضم بود :| 
    من خودم اولین وبلاگم رو بخاطر این زدم که بلد نبودم سایت بزنم ولی دوست داشتم سایت داشته باشم و وبلاگ رو به چشم یک سایت میدیدم ، که بخش بزرگی هنوز همچین شرایطی رو دارن . به حجم عظیم مطالب مذهبی اشاره کردی ، به نظرم در حال حاضر با محیط و اینترفیس صفحه اصلی بیان اصلا نکته یا انتقاد خاصی نیست این موضوع . که این رو در پیشنهادی که پایینتر میخوام مطرح کنم دلیلش رو میگم . 

    (ببین کامنت رو تا اینجا نوشتم یکی زنگ زد باید برم بیرون :| این رو تایید کن من خودم چندتا کلیدواژه میذارم الان که بعدا بتونم ادامه شو بنویسم :| ) 

    هندسه اقلیدسی ، فضای ابری ، تایم لاین ، لایو طور ، لایو تور ، دستچین ، درشت انداز اِ قوی هیکل ، پائول پوگبا ، سوفیا لورن 

    این بین جا داره از فرشید عزیزم تشکر و قدر دانی کنم و به احترامش یک دقیقه ایستاده سکوت کنم و دست بزنم ، فرشید جان مرسی که به یادم هستی تو از دوست دختر قبلیم وفادار تری :| :ایستادن و دست زدن :با دست بوس فرستادن برای حضار :رو به روی دوربین ایستاده المان جشنواره را بالا می گیرد به عکاسان لبخند می زند 

  • سُر. واو. شین

    ۲۰ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۸

    چه عجب عزیزم داشتم نگرانت میشدم :))

    من تو متن هم گفتم این تنها وبلاگم نیست. جای دیگه‌ای هست که مستمر مینویسم و داره فعالیت میکنه مث ساعت. یعنی سهم خودمو دارم ایفا میکنم به هر طریق :))‌ بعد هم اینکه جایی گفته نشده یه وبلاگ حتماً باید فاصله‌ی کمی بین پست‌هاش باشه،‌ خیلی از بهترین وبلاگ‌هایی که میشناسم از من هم کمتر آپدیت میشن. محتوا مهم‌تر از فاصله‌ی بین پستاست. بعدم اینکه من اتفاقاً خیلی کم روزانه‌نویسی و رویدادنگاری میکنم. بیشتر پست‌هام رو بخاطر اینکه یه چیزی ذهنمو مشغول کرده مینویسم و البته ادعایی توش نداشتم هیچوقت. از طرف دیگه وبلاگ‌هایی هم که نوشته‌هاشون رو پیگیری میکنم اکثراً همین‌طورن، اینم لازمه بگم که لازم نیست حتماً‌ نقد کنی یا متن تحلیلی سنگین بنویسی تا وبلاگ‌نویس خوبی باشی. میتونم یه لیست از کسایی بفرستم که روزانه‌نویسی میکنن و فقط مثل دفترچه خاطرات استفاده میکنن از وبلاگشون ولی همونقدر جذاب و گیرا مینویسن که یه روزنامه‌نگار حرفه‌ای یه متن تحلیلی مینویسه! 
    در کل منظورم اینه که تو بحث وبلاگ مرز و حد و حدود قرار دادن جواب نمیده. D: 
    دیوونه :))))

  • Faber Castel

    ۱۹ شهریور ۹۶ ، ۱۵:۴۰ وب سایت

    سروش بابا

    راستشو بخوای واسه خاطر دیرنوشتن و طولانی نوشتنت می خواستم یه برخورد فیزیکی خیلی حاد باهات داشته باشم
    اما راستشو بخوای پارگراف آخرت اینقدر استدلالش قوی بود که احساس کردم مثل یه سوپاپ اطمینان برات عمل کرد
    حالا نمی دونم تو حس ششمت خیلی قوی یا خدا به جوونیت رحم کرد اما بد نیست توی بیکاری هات دو رکعت نماز شکرانه به جا بیاری

    + همین که می دونی داری چیکار می کنی ارزش داره :)

  • سُر. واو. شین

    ۲۰ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۹

    ای بابا. شانس آوردم پس. اون پاراگراف آخریه رو اتفاقاً در آخرین لحظات اضافه کردم اصلاً قصد نداشتم بنویسمش :)))


    + عزیزی شما ;)

  • ف.ع ‏ ‏‏ ‏

    ۲۰ شهریور ۹۶ ، ۱۶:۵۷ وب سایت

    مبارکه :) ایشالا که همیشه این وبلاگ بهانه‌ای باشه تا بنویسید :)) 

  • سُر. واو. شین

    ۲۰ شهریور ۹۶ ، ۱۸:۲۹

    خیلی ممنون D: 

  • آیدین

    ۲۵ شهریور ۹۶ ، ۱۲:۱۴

    خب در ادامه باید بگم که چندتا از کلیدواژه ها رو الان که نگاه میکنم یادم نمیاد در مورد چی بودن :| یعنی خاصیت کلیدواژه بودن رو از دست دادن متاسفانه . 

    اما به هر حال ، در مورد ایرادات و کاستی ها صحبت شد ، وقتشه بسته پیشنهادی خودم رو الان اعلام کنم :| 

    اول اینکه همونجوری که گفتم با این اینترفیس صفحه بیان اصلا چیزی به چشم نمیاد که مذهبی باشه یا تبلیغاتی ، به نظرم اولین پیشنهاد مربوط به صفحه اصلی باید باشه جایی که ما دو گزینه "وبلاگ های به روز شده" و " وبلاگ های برتر " رو داریم . در وبلاگ های به روز شده ما وبلاگ های به قول تو مذهبی رو میبینیم و عموما بخش بزرگی از تبلیغات که وبلاگ های خاص بین اینا اصلا گم میشن ، و در وبلاگ های برتر برای یک سال مداوم(اگر اشتباه نکنم ) وبلاگ هایی که در اکثرشون وبلاگ نویسی صورت نمیگیره :| اما با این حال به عنوان وبلاگ برتر انتخاب شدن با توجه به معیار هایی که من با اصلی ترین هاشون مخالفم :| یعنی اصلا مخالفت من لازم نیست . همین که ما تو لیست وبلاگ های برتر واقعا وبلاگ برتری نمیبینیم به اون صورت، نشون میده این سیستم سیستم نا کارآمدی هست برای مشخص کردن وبلاگ برتر ! یعنی ما در سال 93 مثلا آموزش بازی کلش آو کلنز رو میتونیم در وبلاگ های برتر اون سال ببینیم یا ریاضیات هشتم :| :| :| :| و پر از اینجور وبلاگ های به ظاهر برتر ! 

    خب حالا پیشنهاد من در این رابطه چیه ، غربالگری بشه ، به جای مطالب ، کاربران رو دسته بندی کنن ، تعریف درستی از برتر ارائه بشه ، جای اینکه 40 تا لایک برای یه مطلب تاثیر گذار باشه ، 5 تا لایک از 5 کاربری خاص تاثیر گذار باشه ، مثل یه هیئت ژوری مخفی که لازم نیست خودشون هم خبر داشته باشن :| اینجوری ما فقط کافیه تعدادی کاربر رو شناسایی کنیم و بعد از اون وبلاگ های برتر خود به خود شناسایی میشن . منتها باگ این سیستم اینه که گپ میوفته توی سیستم . یعنی این کاربران خاص ممکنه تعداد زیادی وبلاگ رو نبینن اصلا . اینجا حالا یه سیستم ثانوی لازم که ما بواسطه اون بتونیم اون دسته از وبلاگ هارو معرفی کنیم . یعنی این سیستم وبلاگ های برتر شاید قسمتی از اون سیستم ثانوی بتونه باشه ، که ما با استفاده از اون وبلاگ های موثر رو شناسایی کنیم و نشون بدیم ، که این خودش نیازمند یه پنجره اضافه ترجیحا در اینترفیس صفحه اصلی است با عنوان مثلا " highlight" طوری چیزی . که باتوجه به حجم کم مطالب ارسالی بیان این کار خیلی دشوار نیست . 

    خب حالا باز مجبورم برم و چند تا کلیدواژه جا بذارم تا ادامه شو بنویسم :| 
     
    هندسه اقلیدسی ، هاید ، فیلترینگ ، غربالگری ، 


  • سُر. واو. شین

    ۲۵ شهریور ۹۶ ، ۱۷:۵۰

    ایده‌ها خیلی خوب بود و موافقم آقا. صحبتی نیست :)) منتظر اپیزود بعدی برنامه‌تون هستیم بی‌صبرانه :/

  • آیدین

    ۲۶ شهریور ۹۶ ، ۱۲:۰۷

    خب پس تا اینجا ما به دو مورد اشاره کردیم یکی انتخاب وبلاگ های برتر ، دومی معرفی وبلاگ های درحال پیشرفت و موثر از طریق پنجره highlights . 

    یکمی از این مورد آخر مونده که اونم بگم بعد بریم سر مطلب بعدی . 

    در مورد پنجره highlights ، ببینید ما به دو شیوه میتونیم این پنجره رو ایجاد کنیم . به صورت لایو ویو ، که یعنی یه سری وبلاگ ها به ترتیب تاریخ و ساعت ارسال مطالبشون چیده بشن توی این پنجره . و یا به صورت انتخابی و مدت دار . که من با دومی موافقم به دو دلیل . اول اینکه نظارت در حالت لایو خیلی سخت تره و یجورایی برای صفحه اصلی حساسیت بوجود میاره و باید کنترل شده مطالب قرار بگیرن که این با حالت لایو در تضاد هست . دوم اینکه به صورت کلی اصن قابل اجرا به شکلی که ما واقعا با highlight ها طرف باشیم رو نداره در حالت لایو . چون هنوز اونطور نیست که به اون کیفیت رسیده باشیم که در هر لحظه مطالب خوبی منتشر بشه . پس هایلایت ها باید انتخابی باشه . و انتخابی به چه شکل . به این شکل که مطالب مانیتور بشن . مثلا اگه 10 تا مطلب در اون پنجره قرار میگیره ما دوتا سهم به پرلایک ترین ها بدیم . ( نه اینکه هرچی لایکش زیاد باشه بیاد اونجا . منظور از بین اون لایک های خاص که قبل تر گفتم انتخاب بشه ) یا مثلا دو تا سهم به پر بازدیدترین ها بدیم . و به این شکل . اینا باید توسط شخص یا اشخاصی به صورت غیر اتوماتیک انتخاب بشه ترجیحا . 

    حالا پیامد این سیستم چیه . اینکه ما ترقیب به خوب نوشتن بشیم به جای عامه پسند نوشتن . خب این از این . دیگه از گفتن جزئیات بیشتر پرهیز میکنم . 


    مورد بعدی به نظر من مشارکت بیان با دیگر سایت های منتشر کننده اخبار و مطالب هست . به چه صورتی . به این صورت که بیان بیاد سهم خواهی کنه . بگه من مثلا در ماه یا در هفته یا به صورت گاهنامه به شما مطالبی رو از بهترین وبلاگ های بیان میدم که شما نشر بدید . مثلا در زمینه بررسی فلان بازی کامپیوتری . بیاد نظر یک بلاگر بیان رو سایت زومیت در بررسی خودش نشر بده . کاری که با یوتوبر ها میکنن و وبلاگ نویس های خارجی که به عنوان یک خبر حتی گاهی مطالبشون نشر پیدا میکنه . مثلا تجربه مسافرت به فلان شهر رو سایت مربوط به گردشگری میتونه نشر بده . مطلب مربوط به مذاکرات هسته ای رو سایت خبری . و اینجور تبادلات . این باعث ایجاد تخصص در وبلاگ نویسی و بالا رفتن کیفیت مطالب میشه قطعا و بدون شک . 


    خب من باز باید برم . فعلا کلید واژه هام تموم شده :| 

  • سُر. واو. شین

    ۲۸ شهریور ۹۶ ، ۰۵:۲۲

    ایده‌هات خیلی خوبه آقا. بنظرم بیا طی یه نشست تخصصی اینا رو گرد هم بیاریم در قالب یک بولتن برای بیان ارسال کنیم استفاده کنن :))) ینی جدی میگم واقعاً خوبن. جای کار زیاد دارن و عملی بشن عالی میشه. با خود مدیریت بیان صحبتی چیزی کردی در این زمینه‌ها کلا؟ 

    فک کنم رکورد طولانی بودن کامنت‌های یک شخص در زیر یک پست در تمام سطح وب شکسته شد اینجا :))

  • آیدین

    ۲۸ شهریور ۹۶ ، ۱۳:۴۰

    نه بابا . امیدی به اجرایی شدنش تو این فضا ندارم مگر در حد خیلی ساده و فرمالیته ، اینا وگرنه ایده های منحصر به فرد و تازه عنوان شده ای نیست :| بیان اگر در فضای رقابتی قرار داشت و دنبال پیشرفت در این حیطه بود قطعا خیلی قبل تر این ایده هارو عملی میکرد :| 


    اینارو همینجوری میگم دور هم باشیم و ایده پردازی کنیم حالا اگه خیلی هیجان انگیز شد میتونیم بعدا طی گزارشی در میان بذاریم :| :)))) 

    بزا اینجا به چند مورد کوتاه دیگه هم اشاره کنم دیگه بحث رو از طرف خودم ببندم :| 

    مورد اول امکانات ویژه ای که به مرور به کاربر ها داده بشه . این مورد هدف اصلی که قراره بهش برسه اینه که فضا رو از یکنواختی در بیاره و قسمتی از اون انگیزه بخشی رو به عهده بگیره . چرا حالا نیاز داریم به همچین چیزی . چون بعد از کمی فعالیت برای وبلاگ نویس دیگه اون میز و امکانات مدیریتی کهنه و تکراری میشه . و فروید از یه بنده خدایی نقل کرده تو کتابش که هیچ چیزی بدتر از تکرار و یکنواختی نیست حتی تکرار یک اتفاق خوب و افتادنش توی یکنواختی و روزمرگی میتونه دردناک باشه :| پس هدف والای این مورد میشه درآوردن فضا از یکنواختی . 

    مورد دوم ایجاد فضاهای کاربری با سطوح متفاوت هست طوری که احساس دیده شدن به وبلاگ نویس منتقل بشه . یعنی وبلاگ نویس عطش پیشرفت به سطوح بالاتر رو داشته باشه در خودش . توی این فضا که ما الان داریم فعالیت میکنیم صرفا خودمونیم و خودمون . یعنی برای خودمون مینویسیم و صرفا اتفاق خاصی هم قرار نیست بیوفته . منتها اگر همچین فضایی اتفاق بیوفته قطعا در کنار انگیزه بخش بودنش باعث پیشرفت مطالب و بلاگستان میشه . مثلا چی . مثلا کم هزینه ترین راه برگزاری مسابقات موضوعی ماهانه یا هفتگی یا گاهانه میتونه باشه . اگه تیم ملی سعود کرده موضوعی با اون عنوان و به همین صورت که در انتها ما نوشته های برتر رو بتونیم انتخاب کنیم . کاری که الان کاربر ها با عنوان چالش بین خودشون انجام میدن و حساب شده و با نظارت و چهارچوب اگه انجام بدیم علیرغم اینکه میتونیم کیفیت مطالب رو بالا ببریم و انگیزه ها رو چند برابر کنیم میتونیم با توجه به نتایج هر دوره برای کاربرای برتر سطوحی رو در نظر بگیریم و حتی دخالت بدیم این امتیازات رو برای انتخاب وبلاگ های برتر . 

    مثلا میتونیم مسابقه چالش کتابخوانی رو به صورت سالانه اجرا کنیم . و در کنارش مسابقات ریز و درشت دیگه ای هم اجرا کنیم و برای هرکدوم معیار های درست وبلاگ نویسی رو درنظر بگیریم تا هم وبلاگ نویس ها بیشتر آشنا بشن و خودشون رو وفق بدن با این معیار ها و هم فضا رو بروز کنیم و حرفه ای تر . این بین استعداد ها شناخته میشن . و اگر واقعا از این فضا بتونیم خروجی بگیریم برای نشریات و سایت های خبری و غیره . این فضا میشه فضایی که به عنوان پایه ی موشکی عمل میکنه و چی میگن میشه یکی از مراجعی که کسانی که علاقمند به نویسندگی هستن میتونن ازش استفاده کنن برای پیشرفت . این خیلی مهمه که بشه این فضا رو مدیریت کرد و به شکل صحیح به اجرا درآورد . 

    خب فعلا تا همینجا داشته باشیم :| 

  • سُر. واو. شین

    ۳۱ شهریور ۹۶ ، ۱۵:۱۶

    حالا من با این بخشش یه مقدار مشکل دارم. ذات وبلاگ و اینا خارجه از این مسائل. قطعا یادت هست که نمونه‌ی همین سیستم سطح‌بندی کاربرا تو بیپفا عملاً جواب نداد همه هم ناراضی بودن. کسی که وبلاگ مینویسه فقط یه محیطی میخواد که برای دل خودش بنویسه. با امتیازدهی و سطح‌بندی و اینا فضا خراب میشه بنظرم چون چیزای دیگه‌ای اولویت قرار میگیرن. ولی مسابقات و اینا بحثشون متفاوته. بهتره.

  • آیدین

    ۰۱ مهر ۹۶ ، ۱۲:۴۸

    ببین تو شاید در وحله اول منظور من رو ناجور متوجه شده و در وحله دوم هم تصور اشتباهی شکل گرفته باشه برات با توجه به اون سوء تفاهم اولی . 


    اول اینکه ضمن اینکه به نظر من سطح بندی توی بیپفا کاملا جواب داد و مشکل از جای دیگه بود اساسا ، قرار نیست توی این نوع سطح بندی امکانات اضافه و کم بشه بین کاربر ها ، سیستم سطح بندی و لِوِلی از سیستم های ثابت شده جهت ایجاد انگیزه هست که توی تمام دنیا پیاده سازی میشه . منتها اون سطح بندی به اون معنا برای وبلاگ و وبلاگ نویس معنا نداره همونجوری که خودت گفتی . در حقیقت منظور از سطح بندی و سعود به سطوح بالاتر پیشرفت هست . یعنی با توجه به حرفه ای شدن و پیشرفتی که کاربر داره کاربر در سطحی قرار میگیره که میره زیر ذره بین و دیده میشه . اینطور نیست که بگیم فلان کاربر کنار اسمش سطح 4 بیاد فلانی 1 بیاد . در ظاهر اصلا سطح بندی و فضای جدول امتیازی وجود نداره . منتها کاربری که بهتر مینویسه قطعا جایگاه وبلاگش از نظر اهمیت و دیده شدن متفاوت باید باشه . قطعا این اتفاق باید بیوفته . یعنی من اگر خوب مینویسم بیان برای من کاربر و بازدید کننده جمع میکنه و کاری میکنه که من دیده بشم . این میشه امتیازی که بیان بمثابه اون خوب نوشتن به من میده . یا من اگر سیستمی رو پیاده کردم که نیاز به فضای ابری بیشتری دارم برای ادامه بیان اون فضا رو در اختیار من قرار میده . مثلا . اینا همه ناخودآگاهانه در قالب همون سیستم اولی که پیشنهاد دادم اتفاق میوفته . منتها وقتی آگاهانه اتفاق بیوفته نتیجه بهتری در انتظارشه . 

    بسه دیگه :| 


  • سُر. واو. شین

    ۰۳ مهر ۹۶ ، ۰۲:۵۴

    آره خب اینجوری مشکلی با هم نداریم. موافقم :))

  • شرف الدین

    ۱۸ مهر ۹۶ ، ۱۱:۰۱ وب سایت

    اولین باره که اینجا سر میزنم
    وقتی داشتم میخوندم کم کم ته دلم شروع کرد به قنج رفتن. راستش خوشحال شدم کسی رو مثل خودم دیدم که وبلاگ (بما هو وبلاگ) براش دغدغه است. منم بین فضاهای موجود (فیسبوک و تلگرام و اینستا و غیره و ذلک) وبلاگ رو به دلایل متعددی ترجیح میدم. بعضیهاش رو شما گفتی. بعضی هاش هم من توی ذهن خودم درباره اش فکر کردم قبلا.
    امیدوارم همچنان بنویسی و به قول باکلاسها "قلمت مانا"! :))

    امیدوارم رفاقت وبلاگی مون خوب شکل بگیره
    ارادت

  • سُر. واو. شین

    ۱۹ مهر ۹۶ ، ۰۸:۳۸

    خیلی لطف دارین شما. منم خوشحالم که همچین افرادی هستن و فعالیت میکنن. 


    ممنون. منم امیدوارم :)

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">